Make your own free website on Tripod.com

Θεώρηση περί Μετενσαρκώσεως

(c) 2001 Θεόδουλος


Από τότε που τα δόγματα του Βουδδισμού και του Ινδουισμού διαδόθηκαν στην Δύση δια της Θεοσοφικής Εταιρείας, έχει γίνει πλέον κανόνας στους "χώρους" του εσωτερισμού να διδάσκεται η Μετενσάρκωση ως νόμος εξελίξεως του ανθρώπου. Το ζήτημα βεβαίως τελικώς είναι θέμα πίστεως, αφού κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ή να επαληθεύσει την ισχύ ή την μη ισχύ του εν λόγω δόγματος. Εν τούτοις, πιστεύουμε ότι με μερικές απλές διαπιστώσεις μπορούμε να θέσουμε το ζήτημα στις σωστές του βάσεις.

1. Θεωρούμε ότι Νόμος εξελίξεως του ανθρώπου είναι Εκείνος ο Οποίος είπε "Εγώ ειμι η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή". Ο Θείος Λόγος ενσαρκώθηκε επί της γης και κατέστη μέλος της ανθρωπότητος ακριβώς για να δώσει στον άνθρωπο την ευκαιρία να απεγκλωβιστεί από τις δυνάμεις που τον κρατούν δέσμιο της γης και να γλυτώσει από το ενδεχόμενο του "δευτέρου θανάτου".
Θεωρούμε λοιπόν ότι Νόμος εξελίξεως του ανθρώπου είναι ο Λόγος και όχι κάποιος μηχανισμός επανενσαρκώσεων.

Έστω όμως ότι ίσχυε η Μετενσάρκωση ως νόμος εξελίξεως του ανθρώπου. Τι θα συνεπαγόταν αυτό;  Ότι ο Θεός θέσπισε έναν νόμο, στην πορεία διαπίστωσε ότι... δεν λειτούργησε όπως ανέμενε και -- για να διορθώσει τα πράγματα -- απέστειλε τον Θείο Του Λόγο για να δώσει στους ανθρώπους άλλον νόμο που θα είχε τον ίδιο στόχο... Τούτο θα εσήμαινε ότι δεν είναι Παντοδύναμος ή Πάνσοφος...

Με άλλα λόγια, η ενανθρώπιση του Θείου Λόγου και μόνον αρκεί για να αποδείξει το άτοπον του δόγματος της Μετενσαρκώσεως ως νόμου εξελίξεως του ανθρώπου. (Τονόζουμε την τελευταία φράση, διότι -- όπως θα δούμε παρακάτω -- ενδέχεται όντως να υπάρχει Μετενσάρκωση σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά όχι για λόγους εξελίξεως).

2. Οι θεωρούντες την Μετενσάρκωση ως νόμο εξελίξεως του ανθρώπου πιστεύουν ότι η επίγεια ζωή είναι "σχολείο" όπου -- σε κάθε ενσάρκωση -- καλούμεθα να λάβουμε κάποια "μαθήματα". Εάν ίσχυε τούτο, τότε γιατί να ενσαρκωθεί ο Θείος Λόγος; Γιατί να μην αφήσει τον άνθρωπο να υποστεί όσες ενσαρκώσεις χρειαστεί για να λάβει το "μάθημά" του; Γιατί να έλθει ο Ίδιος επί γης και να υποστεί όσα υπέστη; Δεν θα μπορούσε ο Θεός να περιμένει, εάν η εξέλιξη είναι απλώς και μόνον θέμα χρόνου;

Η επίγεια ζωή δεν είναι σχολείο, αλλά ευκαιρία.

3. Εκείνοι που δέχονται την Μετενσάρκωση ως νόμο εξελίξεως του ανθρώπου, πιστεύουν στο περίφημο "κάρμα", τον νόμο του αιτίου και αποτελέσματος, το οποίο θεωρούν ως αίτιο των διαδοχικών μετενσαρκώσεων. Κάνει λοιπόν κανείς την εξής απλή σκέψη:

¨Εστω ότι ένας άνθρωπος έρχεται στον κόσμο για πρώτη φορά. Έχει λοιπόν μηδενικό "κάρμα". Κατά την διάρκεια αυτής της πρώτης ενσαρκώσεώς του κάνει καλές και κακές πράξεις, δημιουργώντας καλό και κακό "κάρμα". Για να επανορθώσει τα λάθη του υποχρεώνεται να ενσαρκωθεί ξανά.

Εάν λοιπόν την πρώτη φορά, όπου δεν ήταν καθόλου επιβαρυμένος με αρνητικό "κάρμα", υπέπεσε σε σφάλματα και δημιούργησε κακό "κάρμα", τι θα συμβεί κατά την δεύτερη ενσάρκωσή του; Το κακό "κάρμα" θα επιφέρει αρνητικές συνέπειες, οι οποίες θα επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο το άτομο και θα το υποχρεώσουν να ενσαρκωθεί για τρίτη φορά, όπου η επιβάρυνση θα είναι ακόμα μεγαλύτερη κ.ο.κ.

Συμπέρασμα: Εάν οι έννοιες Μετενσαρκώσεως και "κάρμα" ήσαν αληθείς, όχι απλώς δεν θα εξελισσόταν ο άνθρωπος, αλλ' αντιθέτως θα παγιδευόταν σε έναν ατελεύτητο κύκλο ενσαρκώσεων, από τον οποίον δεν θα ήταν δυνατόν να εξέλθει χωρίς έξωθεν παρέμβαση...